Tempest

 From Shakespeare's Tempest

ആദ്യമായാണു ഞാനാണിനെ കാണ്മതു
മിദ്വീപിന്നുമപ്പുറം കാണാൻ കൊതിപ്പതും
ഇതുപോലെയൊരുരൂപമില്ലീ കരയ്ക്കെങ്ങു
മതിനാലെന്നത്ഭുതം വ്യക്തം
ആരാണു പേരെന്ത് നാടേതെ നൊക്കെ ഞാൻ
ഒരുപാട് ചോദിച്ചിടട്ടേ
ഫെർ ഡിനാൻഡെന്നനിൻ പേരു കേൾക്കുമ്പോഴെ
അറിയുന്നു ഞാൻ നിന്റെ ഉള്ളം

അരുതെന്നു താതൻ വിലക്കിയിട്ടുണ്ടെൻറെ
പേരുചോല്ലാൻ പോലുമാകാ
ഒരുവേളയെന്നച്ഛനറിയില്ല നിന്നോടു
പേരു ഞാൻ ചൊല്ലാം "മിറാൻഡ"
പേരുപോലത്ഭുത സ്തബ്ധയാണെപ്പൊഴും
താരും തളിരുമെൻ തോഴർ
ആരുമില്ലച്ഛനാണെല്ലാമെനിക്കെന്നു
തീരുമീ അജ്ഞാത വാസം
ഏറിയൽ, കാലിബൻ, കാറ്റും കടലുമു
ണ്ടേറെക്കളിക്കൂട്ടരില്ല
മറനീക്കി യൗവ്വനം മിഴി തുറക്കുന്നതും
അറിയുന്നു ഞാൻ നിൻറെ ചാരെ
ഓർമ്മയിൽ താഴിട്ടു സൂക്ഷിച്ച കാലങ്ങ
ളറിയാതെ ഇന്നോർ ത്തു പോയി
മറവിയിൽപെട്ടോരു  കൊട്ടാരവും പിന്നെ
യറിയാത്ത സമ്പൽസമൃദ്ധി

ടെമ്പെസ്ടിലെ ഒരു ഭാഗം