ഓണം പൊന്നോണം
ഓണം പൊന്നോണം

മറന്നിടാതീ ചിങ്ങത്തിൽ
വിരുന്നു വന്നീ തിരുവോണം
പറന്നു വന്നൊരു താരിളം കാറ്റും
അണഞ്ഞിതോണത്തുമ്പികളും
നിറഞ്ഞിതെങ്ങും ധാന്യപ്പുരകൾ
നിറഞ്ഞു നാടിൻ മനമെല്ലാം

വയലുകൾ കൊയ്യാൻ പൈങ്കിളിയും
കറ്റയുണക്കാൻ തെളിവെയിലും
കോടിയുടുക്കാൻ നീലനിലാവും
പൂക്കളമെഴുതാൻ പൂത്തുമ്പി
ഒഴിഞ്ഞുപോയീ കാർമുകിലെല്ലാം
തെളിഞ്ഞു വാനിൽ മഴവില്ലും

പോയിമറഞ്ഞൊരു കാലത്തിൽ
കണ്ടുമറന്നൊരു സ്വപ്‌നങ്ങൾ
സത്യം ധർമ്മം നീതിയുമെല്ലാം
സമൃദ്ധമായ് വിളയുന്നൊരു നാൾ
ഇലകൾ വിരിക്കാം സദ്യയൊരുക്കാം
ഓണത്തപ്പനെ വരവേൽക്കാം

കറുത്ത വാർത്തകൾ

(ഡൽഹിയിലെ തെരുവിൽ മാത്രമല്ല, ലോകത്തെങ്ങും ഓരോ നിമിഷവും കൊഴിഞ്ഞു വീഴുന്ന പെണ്‍ജീവിതങ്ങൾക്ക്)

നനവാർന്ന താളിലെ പടരുന്നോരീ മഷിപ്പാടായ് മറഞ്ഞിടും മുന്നേ
കാതിൽ പതിക്കുന്ന കനലായി മാറി നീ കണ്ണിൽ നിറഞ്ഞൊരിരുട്ടായ്

ഹൃദയം  നിശ്ശബ്ദമായ്‌ പ്രാണനോടവസാന മൊഴിയും പറഞ്ഞങ്ങുറങ്ങി
ഇരുളായ് മറഞ്ഞൊരു കാഴ്ചയ്ക്കുമപ്പുറം തെളിയുന്നു നിശ്ചലം കാലം

വഴിവക്കിൽ നിന്നെ പിരിഞ്ഞു പോകാതെയീ ചുടുചോരയൊഴുകാൻ മറന്നു
ഇനിയില്ല മധുരമീ മൊഴിയും കിനാക്കളും ഒരു തേങ്ങൽ ബാക്കി നില്ക്കുന്നു

ഒരു  പാഴ്ക്കിനാവുപോലുരുകുന്ന മഞ്ഞുപോൽ ഒരു കാലമെങ്ങോ മറഞ്ഞാൽ
അതുപോലെയുള്ളിൽ ഞെരിഞ്ഞമർന്നേക്കുമീ കദനം മണല്ക്കട്ട പോലെ

ഒരു കല്ലുപോലുമെൻ മണ്‍കൂന കാട്ടുവാൻ അരുതെന്നിതെന്തേ വിലക്കി
കഥയായ് കൊഴിഞ്ഞോരു കാവ്യമാണിന്നു നീ അടയാളമെന്തിന്നു വേറെ

തെരുവിലെപ്പീരങ്കി ജലപാതമിന്നെന്റെ മിഴിനീരിനുപ്പുമായ്ക്കുന്നു
കടലിന്റെയുപ്പല്ലിതുള്ളിലെസ്സാഗരത്തിരയാണു കണ്ണീർക്കണങ്ങൾ