ഒരമ്മ മറ്റൊരമ്മയോട്
        കെ ശ്രീകുമാർ

മാപ്പ് ചോദിപ്പു ഞാനെന്റെ സോദരീ
മാപ്പുനൽകരുതെൻ മകനൊട്ടുമേ
മാധ്യമങ്ങളിൽ വന്നത് കണ്ടു ഞാൻ
വന്ധ്യയായിരുന്നെങ്കിലെന്നാശിച്ചു

പെറ്റുപോറ്റിയോരമ്മ തൻ സങ്കടം
മറ്റൊരമ്മയേ നന്നായറിഞ്ഞിടൂ 
ചോപ്പ് മാറ്റിയ ചോരയാണൂട്ടുവാൻ
പാൽ കുടിക്കുമ്പോഴുണ്ണി പേടിക്കൊലാ


കഷ്ടമീ രക്തമൊക്കെയും  കാണിലും 
തെല്ലു പോലും കുലുങ്ങുകില്ലെൻ മകൻ
ചേതനയറ്റ ദേഹം കിടക്കവേ 
ആഞ്ഞു പിന്നെയും തല്ലുന്ന രാക്ഷസൻ


ഉള്ളിലോന്പതു മാസം ചുമന്നു നീ 
ചോറ് നല്കി പണിപ്പെട്ടു പോറ്റി നീ 
ഞാനതുപോൽ വളർത്തിയോരെൻ മകൻ 
നിന്റെ കുഞ്ഞിനെ ഘാതകനാണവൻ

ഞാനറിഞ്ഞുനിൻ പ്രാണന്റെ വേദന
ഒപ്പമാനെന്റെ ഉള്ളിന്റെ നീറ്റലും 
നഷ്ടമായ് നിന്റെ ഉണ്ണിയെ ഇന്നലെ 
ശപ്തമായെന്റെ മാതൃത്വമക്ഷണം

ആരറിഞ്ഞില്ലയെങ്കിലും സോദരീ
ഞാനറിഞ്ഞിടും നിന്റെയീ നൊമ്പരം
നിന്നൊടൊപ്പമീ ഞാനുമൊരിക്കലീ
സുഖദ വേദന യേറ്റൊരു ധാത്രി താൻ


അമ്മമാർ നമ്മളിരുവരുംനമ്മുടെ 
ഉള്ളുനല്കിയോർ വാടകവീട് പോൽ 
വന്നു കേറുന്നോരാത്മാവിതാരുടെ 
ജന്മമെന്നു നാമെങ്ങനെ ചൊന്നിടും


ഉഗ്രമാം വിഷം പേറുന്ന തക്ഷകൻ 
നിഗ്രഹിക്കുന്നു പ്രതികാര വാഞ്ചയിൽ 
കണ്ണ് കാണാത്ത തേവർക്കു വേണ്ടിയും 
വെമ്പിടുന്നവർ ചാവേറുമാകുന്നു


നല്ല മൈതാനമൊന്നിൽ തിളങ്ങുവാൻ
വെമ്പി നിന്നൊരാ ബാറ്റും തരിച്ച് പോയ്
അരുമായായോരു നിന്റെ കിടാവിനെ
കുരുതി നല്കുന്നു രാക്ഷസനെൻ മകൻ

തലയിലേറ്റൊരു താഡനം ഭീകരം
നിലവിളിക്കാതെ നിഷ്ചേതനായവൻ
നൂറു നൂറായ് നുറുങ്ങുന്നു കാലുകൾ
ചെറുഞരക്കം പോലുമില്ലിനി കേൾക്കുവാൻ

ഓർത്തി ടുമ്പൊ ഴേ ദുഃഖം കനക്കുന്നു
കൂർത്ത മുള്ളുകൾ നെഞ്ചിൽ ഞെരുങ്ങുന്നു
എത്ര പാപി ഞാൻ മൂർഖന്റെ ഭ്രൂണമെൻ
ഉള്ളിലേറ്റിയെ ന്നുണ്ണിയെന്നോർത്തു ഞാൻ

വന്ധ്യയായിരുന്നെങ്കിലിന്നീവിധം
നിന്ദ്യയാകുവാൻ കാരണം കാണുമോ
എന്തിനെൻ ദൈവമിങ്ങനെ സാത്താന്റെ
മൂശയായ് തീർത്തിതെൻ ഗർഭപാത്രവും


ആദ്യമായെന്റെയുള്ളിൽ തുടിപ്പുപോൽ
കുഞ്ഞു സ്വപ്നമായ് മെല്ലെ മുളച്ചതും
സ്ഫടിക പാത്രത്തിലൊട്ടും തുളുമ്പാത്ത
തീർഥമെന്നപോലെത്രയും കാത്തതും

കൂടെയാരുമേ ഇല്ലാത്ത വേളയിൽ
ഉള്ളിലാരെന്നു മേല്ലെയാരാഞ്ഞതും
ഉദര ഭിത്തിയിൽ പാദം പതിപ്പിച്ചു
ഇവിടെയുണ്ട് ഞാനെന്നവൻ ചൊന്നതും

ഉരുളയൊന്നെനിക്കൊന്നെന്റെ കുഞ്ഞിനെ
ന്നെത്രയോ ചൊല്ലിയന്നം ഭുജിച്ചതും
ഉള്ളിലുല്ലതെൻ കൃഷ്ണനാണെന്നുമേ
നിലമറന്നു ഞാൻ ചിന്തിച്ചു പോയതും

കരളിലേറ്റം സുഖം തന്ന വേദനയ്ക്കൊടു
വിലന്നവൻ കണ്ണിൽ നിറഞ്ഞതും
എവിടെയെന്നമ്മഎന്നു ചിന്തിച്ചവൻ
മെല്ലെ നീട്ടിക്കരഞ്ഞു ചോദിച്ചതും

കാൽത്തളയിട്ടു മണ്ണിൽ നടന്നവൻ
മെല്ലെയെന്നിൽ നിന്നൊട്ടൊന്നകന്നവൻ
ഒടുവിലിന്നലെ ക്രൂരമായ്‌  നിന്റെയീ
സ്വപ്നമെല്ലാം ചവിട്ടി മെതിച്ചവൻ

എന്റെ ദൈവമേ എന്നോട് നീയന്നു
തെല്ലു സൂചന നല്കാഞ്ഞതെന്തു നീ
ഗർഭപാത്രത്തിലല്ലെങ്കിലീക്കളിത്തൊട്ടിലിൽ
തന്നെകൊന്നേനെയവനെ ഞാൻ

 എത്ര ക്രൂരമീ ദൃശ്യങ്ങളൊക്കെയും
സത്യമാണവൻ സാത്താന്റെ സന്തതി
ഭൂമിയിൽ കഷ്ടമീ ചെകുത്താനു ഞാൻ
ജീവനേകിയെൻ ജന്മമേ വ്യർഥമായ്