ഏറെയും ദുരന്തങ്ങൾ തന്നതാ ണീജന്മം
എങ്കിലും ഒരു തെല്ലും പരാതിയില്ല
സകല ദുഃഖവും മാറ്റാൻ കഴിയുന്ന നിന്നെയോർത്താൻ
നന്ദി മാത്രം ചൊല്ലുവാനേ കഴികയുള്ളൂ
എവിടുന്നു വന്നു നീയെൻ ഹൃദയത്തിൻ നാഥനാകാൻ
എങ്ങിനെ നിന്നെ ഞാൻ അനുവദിച്ചു
ഹൃദയം നിറഞ്ഞു നിൽക്കും തങ്കവിഗ്രഹം നീയേ
ഇനിയേതു ദേവനെ ഞാൻ തൊഴുതിടേണം
വേറെന്ത് ചിന്തയിനി വേറെന്ത് സ്വപ്നമിനി
വേറൊരാൾ വേണ്ടയെൻ്റെ കരം പിടിക്കാൻ
നിനക്കിഷ്ട് മാവുന്ന പോൽ വഴങ്ങിടാനെൻ്റെ ജന്മം
എൻ്റെയീ ശരീരവും കൊതിച്ചിടുന്നു
ഇഷ്ടങ്ങളുമൊരു പോലെ മനസുകൾ ഒരു പോലെ
ഇത്ര കാലം നമ്മൾ കണ്ട സ്വപ്നങ്ങളും
ഒരു ശ്വാസതാളം തന്നെ ഹൃദയത്തിൻ തുടിപ്പിലും
നീയെൻ്റെ പ്രതിബിംബം നിൻ വധു ഞാൻ
