ആത്മാവിന് ഒരേ ഒരു ഉടമ 

(Part 1)

ആക്‌സിലേറ്ററിൽ നിന്ന് പതുക്കെ കാൽ ഉയർത്തിക്കൊണ്ട് ഞാൻ ചുറ്റും നോക്കി. അടുത്തടുത്ത് എത്ര ഫർണിച്ചർ കടകൾ! എല്ലാത്തിലും ഏകദേശം ഒരേ വില തന്നെയായിരിക്കും. മിക്ക കടകളിലും തിരക്കുണ്ട്. 

പുതുവർഷത്തെ വരവേല്ക്കാൻ വീട് മോടിപിടിപ്പിക്കുമ്പോൾ പുതിയ ഒരു ഫർണിച്ചറെങ്കിലും വാങ്ങാതിരിക്കുന്നതെങ്ങിനെ എന്നായിരിക്കാം എന്നേപ്പോലെ  ഇവരും ചിന്തിക്കുന്നത്. 

അനീഷ്  ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ ഇതിനൊന്നും പ്രയാസപ്പെടേണ്ടി വരില്ലായിരുന്നു. ഈ പുതുവർഷത്തിനെങ്കിലും വരുമെന്ന് കരുതി. ജോലി സ്ഥലത്ത് തീരെ  ആൾക്കാരില്ലത്രേ. 

ഗൾഫ് നാടുകളിൽ നിന്നു മിക്കവരും  മടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. പോയ പുതുവർഷത്തിൽ വാക്ക് തന്നിരുന്നതാണ് ഇക്കൊല്ലം എന്തായാലും വരുമെന്ന്. ഇപ്പോൾ മൂന്നു വർഷമായി തുടർച്ചയായി പുതുവർഷങ്ങൾ നിരാശ മാത്രം നൽകുന്നു.

വലിയൊരു കടയിൽ തന്നെ കയറാമെന്നു കരുതി. പാർക്കിങ്ങ് സൗകര്യവുമുണ്ട്. കടയുടമസ്ഥൻ തന്നെ ഓടിയിറങ്ങി വന്ന് പാർക്ക് ചെയ്യാൻ പറ്റിയ സ്ഥലം കാണിച്ചു തന്നു.

ഒളികണ്ണിട്ട് അയാൾ ജീൻസിനുള്ളിൽ മുറുകിക്കിടക്കുന്ന തുടയിലും അരക്കെട്ടിലും നോക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. വിലപേശുമ്പോൾ അയാളുടെ ഈ ദൗർബല്യം  ഗുണകരമാകും എന്നോർത്തപ്പോൾ അറിയാതെ ചുണ്ടിലൊരു ചിരി വിരിഞ്ഞു. അത് കണ്ട അയാൾ പെട്ടെന്ന് ധൃതിപ്പെട്ട് "ഗുഡ് ആഫ്റ്റർ നൂൺ! മാഡം" എന്ന് പറഞ്ഞു. 

കയ്യിലുള്ള വലിയ പേഴ്‌സ് നെഞ്ചോട് ചേർത്ത് പിടിച്ചത് കാരണം ടോപ്പിനുള്ളിൽ ലൂസായി ധരിച്ചിരിക്കുന്ന ബ്രായിൽ കിടന്നു തുള്ളുന്ന സാമാന്യം വലിയ അഭിമാനകുംഭങ്ങൾ അയാൾ കണ്ടില്ല. 

വരട്ടെ, ബില്ലെഴുതുമ്പോൾ ഞെട്ടിക്കണം.

അപർണ്ണയാണ് ഇതൊക്കെ എനിക്ക് കാണിച്ചു തന്നത്, ബാംഗ്ലൂരിൽ പഠിക്കുമ്പോൾ. ഓരോ  കടകളിൽ കയറി വിലപേശുമ്പോൾ അവൾ എൻറെ കാതിൽ മന്ത്രിക്കും "നമ്മുക്ക് നമ്മുടെ സ്വാധീനം ഉപയോഗിക്കണ്ടേ?"

എന്നിട്ട് വാങ്ങിയ സാധനങ്ങൾ എൻറെ കയ്യിൽ തന്നിട്ട് കൗണ്ടറിൽ ചേർന്ന് നിന്ന് ഉടുപ്പൊക്കെ ഒന്ന് നേരെ പിടിച്ചിടും. പിന്നെ കൗണ്ടറിൽ കയ്യൂന്നി മുന്നോട്ടാഞ്ഞ് വെറുതേ ഓരോന്നിന്റെയും വില ചോദിക്കും. 

കടയിൽ നിന്നും പുറത്തിറങ്ങുമ്പോഴേയ്ക്കും അവളുടെ വില ഉയരുകയും ബില്ലിലെ തുക വല്ലാതെ താഴുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ടാവും.

കേരളത്തിൽ നേരത്തേ ഇതൊന്നും നടക്കില്ലായിരുന്നു. ഇഷ്ടമുള്ള വേഷം ധരിച്ചു പുറത്തിറങ്ങാൻ അറേബ്യൻ രാജ്യങ്ങളിലേക്കാൾ പ്രശ്നമായിരുന്നു. ഇപ്പോൾ കൊച്ചിയിലെങ്കിലും അതൊക്കെ കുറെ മാറി. 

ഷോർട്സൊക്കെ ഇട്ടു ഷോപ്പിങ്ങിനു പോയാൽ വലിയ പ്രശ്നമൊന്നുമില്ല. വിലയിൽ കുറവ് തീർച്ചയാണ്. ഉടലളവുകൾ പ്രിവിലേജുകളാകുന്ന കാലം. 

ധാരാളം ഇനം ഫർണിച്ചറുകൾ. പുതിയ ഡിസൈനിൽ ഉള്ളവയൊക്കെ ഉണ്ടെങ്കിലും ലിവിങ് റൂമിനു ചേർന്നൊരു തടി ഷെൽഫ് കാണാൻ പറ്റിയില്ല. മറ്റു വല്ലതുമൊക്കെ വാങ്ങിക്കുവാൻ അയാൾ  പ്രേരിപ്പിക്കുന്നുമുണ്ട്. 

അതിലൊന്നും വീഴേണ്ടന്ന് തീരുമാനിച്ചു. 

വാക്കുകളിൽ നല്ല മധുരം പുരട്ടി വേണ്ടപോലെ മുഖസ്തുതി കലർത്തി സംസാരിക്കുന്നുണ്ട് അയാൾ. കുറെയൊക്കെ "താങ്ക്സ്, റിയലി, ഓ നോ" എന്നീ മറുപടികളിൽ ഒതുക്കി അയാളെയും സന്തോഷിപ്പിച്ചു. 

വരട്ടെ, ആരുടെ കെണിയാണ് വലുതെന്നു കാണാം.

വേണ്ടത് കാണാതെ വന്നപ്പോൾ എനിക്കും നിരാശയായി. അടുത്ത കടയിലേയ്ക്ക് നീങ്ങാമെന്ന് കരുതിയതാണ്.

"ശ്രീദേവി, മാഡം അന്വേഷിക്കുന്നത് ഒരു പക്ഷേ ഞങ്ങളുടെ ഗോഡൗണിൽ കാണും. ഇപ്പോൾ ഫാഷനിൽ ഇല്ലാത്തതൊക്കെ അവിടെയാണ് സൂക്ഷിക്കുക. വേണമെങ്കിൽ അവിടെയും ഒന്ന് നോക്കാം."

 

മിടുക്കൻ എന്റെ വിസിറ്റിംഗ് കാർഡ് നോക്കി പേരൊക്കെ ഹൃദിസ്ഥമാക്കിയിരിക്കുന്നു. അത് ഗുണകരമാണ്. ഹൃദയത്തിൽ നിന്ന് മസ്തിഷ്കത്തിലേയ്ക്ക് അധികം ദൂരമില്ല.

പിന്നെ അയാളുടെ നീക്കങ്ങൾ ചടുലമായിരുന്നു. അയാളുടെ ഡ്രൈവറെ വിളിച്ച് കാർ ഇറക്കാൻ പറഞ്ഞു. വളരെ മര്യാദയോടെ അയാൾ പിന്നിലെ ഡോർ തുറന്നു തന്നു. അയാൾ ഡ്രൈവറോടൊപ്പം മുന്നിൽ കയറി. 

കാറിനുള്ളിൽ പുരുഷൻറെ  മദഗന്ധം അനീഷിനെ ഓർമ്മിപ്പിച്ചപ്പോഴാണ് ചെയ്തത് തെറ്റായി പോയെന്നു തോന്നിയത്. ഒരൊറ്റ 'നോ' എന്ന വാക്കിലൊതുക്കാനുള്ള പ്രശ്നം. ഇനി പല തവണ 'നോ' പറയേണ്ടി വരുമെന്ന് തോന്നി.

നഗരത്തിൽ തന്നെയാണ് ഗോഡൗൺ. കുറച്ചൊന്നു ഒഴിഞ്ഞിട്ടാണ്. ഏതോ രാഷ്ട്രീയപ്പാർട്ടിയുടെ പ്രകടനം നടക്കുന്നത് കാരണം ട്രാഫിക്ക് പ്രയാസമാണ്. ഇടയ്ക്ക് അയാൾ ഡ്രൈവറോട് ദേഷ്യത്തിൽ എന്തൊക്കെയോ നിർദ്ദേശം കൊടുക്കുന്നുമുണ്ട്. 

അയാളൊരു ധൃതിക്കാരൻ തന്നെ സംശയമില്ല. സൂത്രശാലിയാണോ എന്നേ  ഇനി അറിയേണ്ടതുള്ളൂ. രണ്ടായാലും കുഴപ്പമില്ല. സൂത്രശാലിയല്ലെങ്കിൽ മത്സരം ഒഴിവാകും. 

നേരെ മറിച്ച് സൂത്രശാലി ആണെങ്കിൽ അടിയറവു പറയിക്കണം. അതൊരു രസമാണ്.

ഗോഡൗണിന് പുറത്ത് റോഡിൽ കാർ നിർത്തി. ഡ്രൈവർക്ക് ഇതൊക്കെ പരിചയമെന്നു തോന്നി. അയാൾ കാർ പാർക്ക് ചെയ്തിട്ട് അടുത്ത കടയിലേക്ക് തിരക്കിട്ടു പോകുന്നത് കണ്ടു. തിരിഞ്ഞ് അയാൾ എന്നെ ഒന്ന് നോക്കിയോ എന്നൊരു സംശയം.

ഗോഡൗണിന്റെ ഉള്ളിൽ കയറിയപ്പോൾ അയാളുടെ ധൃതിയൊക്കെ സമുദ്രം കണ്ട പുഴപോലെ തണുത്തു. ഉള്ളിലെ ത്വരയ്ക്ക് ഒരു കുറവുമില്ല. കൂടുതൽ അടുത്ത് ചേർന്നാണ് നടക്കുന്നതും ദേഹത്ത് തൊട്ടാണ് സംസാരിക്കുന്നതും. 

അയാളെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടു തുടങ്ങിയോ ഞാൻ? അയാളുടെ ഗന്ധത്തിൽ പരിചിതമായതെന്തോ തോന്നുന്നുവോ? അയാളും എൻറെ മനസ്സ് വായിച്ചിട്ടെന്നപോലെ പുഞ്ചിരിച്ചു.

ചുണ്ടുകൾ നനയ്ക്കുന്നു. 

അതൊരു തെറ്റായ നീക്കമാണ്. ഒരു സെയിൽസ്മാൻ  ഒരിക്കലും കസ്റ്റമറിന്റെ മുന്നിൽ നിന്ന് ചുണ്ടുകൾ നനയ്ക്കരുത്. വേട്ടമൃഗങ്ങൾ ആഹാരത്തിനു മുൻപ് നടത്തുന്ന ഒരു നീക്കമാണ് അത്. ഇയാളെങ്ങനെ വില്പനയുടെ ഈ മനശ്ശാസ്ത്രം അറിയാതെ പോയി!

പെട്ടെന്ന്  ഉള്ളിലൂടെ ഒരു മിന്നൽപ്പിണർ പാഞ്ഞുപോയി. ദേഹമാസകലം ഒരു നിമിഷം കൊണ്ട് വിയർത്തു. എ സി യിൽ നിന്നും വീശിയടിക്കുന്ന തണുത്ത കാറ്റിൽ വിയർപ്പാറിയപ്പോൾ ദേഹമാകെ കുളിരുകോരി. 

ആ നിമിഷത്തിൽ ഒന്ന് ഞാൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. അയാൾ ഇപ്പോൾ സ്വയം എൻറെ കസ്റ്റമറായി മാറിയിരിക്കുന്നു. ഞാനാണ് ഇവിടെ സെയിൽസ് പേഴ്സൺ. 

എനിക്ക് ആ ഷെൽഫുമായി ഉടനെ മടങ്ങാം. പേഴ്‌സ് തുറക്കുകപോലും വേണ്ട. ഷെൽഫ് എന്റെ സ്വന്തമാവുന്നതിന് മുൻപ് അല്പനേരത്തേയ്ക്ക് ഞാനയാളുടെ സ്വന്തമാകേണ്ടി വരും. 

ഉള്ളിലെവിടെയോ ഇപ്പോഴും വിയർപ്പ് ആറിയിട്ടില്ല. കഴുത്തിലൂടെ ഒലിച്ചിറങ്ങുന്ന തണുത്ത വിയർപ്പ് ചെറുവിരലുകൾ പോലെ  മുലയിൽ പരന്നു മുലക്കണ്ണുകളെ ചുറ്റി താഴേയ്ക്ക് ഒഴുകുന്നു.

വയറിൽ നിന്നും ഒലിച്ച വിയർപ്പ് തുള്ളികൾ ജീൻസിന്റെ മുകളിൽ നനവായി മറയുന്നു.

 തുടകളും വിയർക്കുന്നുവോ?  തിരിഞ്ഞ് ഭിത്തിയിലെ എ സിയിൽ നോക്കി. അയാൾ അതു മനസ്സിലാക്കി അതിന്റെ റിമോട്ട് എടുത്ത് എ സി കൂട്ടിയിട്ടു. 

കാര്യമില്ല.

ഒരു ഞെട്ടലോടെ എന്റെ തുടകളിലൂടെ വിയർപ്പിനോടൊപ്പം പടരുന്നത് മറ്റൊരു നനവെന്ന് ഞാനറിഞ്ഞു. അത് ജീൻസ് കൊണ്ട് ഒപ്പിയെടുക്കാനായി ഞാൻ തുടകൾ ചേർത്ത് വെച്ചു. വേട്ടക്കാരൻ വേട്ടയാടപ്പെടുവാൻ തുടങ്ങുന്നു.

 തുടങ്ങും മുൻപേ പരാജയപ്പെട്ടപോയ  ഒരു യുദ്ധത്തിൻറെ കാഹളം പോലെ അയാളുടെ ശ്വാസത്തിന്റെ ശബ്ദം   കാതുകളിൽ ഒരു കൊടുങ്കാറ്റു പോലെ വന്നലച്ചു. 

 

ഇല്ല, ഇനിയും സമയമുണ്ട്.  

 **********************

 ഹാളിൽ ആകെ പലതരം ഫർണിച്ചറുകൾ തലങ്ങും വിലങ്ങും ഇട്ടിരിക്കുന്നു. ദൂരെ ഒരു മൂലയിൽ മാത്രം ഫോട്ടോ ഷൂട്ടിന് എന്നതുപോലെ ഒരു കിടക്കമുറിയിൽ വേണ്ടതെല്ലാം സജ്ജീകരിച്ചിരിക്കുന്നു. എന്റെ കണ്ണ് അങ്ങോട്ട് നീണ്ടത് അയാൾ കണ്ടു 

"ഞങ്ങളുടെ പരസ്യം ഷൂട്ട് ചെയ്തത് ഇവിടെ വെച്ചാ. സോഫിയ ആയിരുന്നു മോഡൽ."

സോഫിയ പരസ്യ ചിത്രങ്ങളിൽ അഭിനയിക്കാറില്ല. ഒന്നുകിൽ ഇയാൾ അത്രയും കാശ് കൊടുത്തിരിക്കും, അല്ലെങ്കിൽ അവർ ഒരു സെക്സ് റാണിയാണെന്ന് അറിയാവുന്ന ഇയാൾ അതൊക്കെ സൂചിപ്പിച്ച് എനിക്ക് വേണ്ടി വെറുതേ ചൂണ്ടയിടുകയാണ്.

അടുക്കും ചിട്ടയും ഇല്ലാതെ കിടക്കുന്ന ഫർണിച്ചറുകൾക്ക് മേലെ പരന്നൊഴുകുന്ന ഒരു രൂക്ഷഗന്ധം. അത് തലയ്ക്ക് മത്ത് പിടിപ്പിക്കുന്നു. വാർണീഷിലും മറ്റും ചേർക്കാറുള്ള  ഏതോ ദ്രാവകമായിരിക്കണം അത്.

എത്രയും വേഗം ഇവിടെ നിന്നും പുറത്ത് കടക്കണം. അല്ലെങ്കിൽ അത് തലച്ചോറിനെ മയക്കും. ഒരു തരം ലഹരിപോലെ അത് ആരെയും മയക്കിക്കളയും. ചിന്തകൾക്ക് വേഗത കുറയും. തീരുമാനങ്ങളെടുക്കാൻ വൈകും. ഇപ്പോൾ ആ റിസ്ക് എടുക്കാൻ കഴിയില്ല. 

പെട്ടെന്ന് ഒരു കിളിവാതിലടയുന്ന ഒച്ച കേട്ടു. ഡോർ ഞാൻ അറിയാതെ അയാൾ നേരത്തേ അടച്ചിരുന്നു. ഇത് മറ്റെന്തോ ആണ്.

"ഏതോ എലിപ്പെട്ടിയാണ്, എലി വീണു കാണും. വാ നോക്കാം." 

ആ മുറിയിലെ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ അയാളോടൊപ്പം നടന്നു. 

ഒരു കട്ടിലിനടിയിലായി ഒരു എലിപ്പെട്ടി. അതിലൊരു എലി. അതിന്റെ തിളങ്ങുന്ന കണ്ണുകളിൽ ഭയമില്ല. നിഷ്കളങ്കത മാത്രം.

അയാൾ അത് ഉയർത്തി എന്റെ മുഖത്തോടു ചേർത്ത് കാണിച്ചു തന്നു. ആ എലിയുടെ കണ്ണുകളിൽ അപ്പോൾ ദൈന്യതയും തോന്നി. 

എലിപ്പെട്ടി എന്റെ മുഖത്തിനു നേരെ പിടിച്ചപ്പോൾ വേറൊരു ദൃശ്യം ഓർമ്മ വന്നു. ഈ ഗോഡൗണിന്റെ ഷട്ടർ ഉയർത്തി ഗ്രില്ലുകൾ നീക്കുന്നതിന് മുൻപ് ഈ ഗോഡൗൺ ഇത് പോലെയാണ് തോന്നിച്ചത്.

ഇപ്പോൾ ഞാനാണ് അതിനുള്ളിൽ.  എന്റെ ഹൃദയമിടിപ്പിൽ ആ എലിയുടെ ഹൃദയമിടിപ്പ് ഞാൻ കേട്ടു.

"അവിടെ ബക്കറ്റിൽ വെള്ളമുണ്ട്. അതിലാണ് ഇതിനെയൊക്കെ സാധാരണ മുക്കിക്കൊല്ലുന്നത്."

അയാൾ എലിപ്പെട്ടിയുമായി അങ്ങോട്ട് നടന്നപ്പോൾ  അറിയാതെ അയാളുടെ കയ്യിൽ കടന്നു പിടിച്ചു. 

"വേണ്ട. എനിക്ക് അതിഷ്ടമല്ല."

'നിന്റെ ഇഷ്ടം ഇവിടെ ആര് ചോദിച്ചു' എന്ന പോലെ അയാൾ ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ എന്നെ നോക്കി.

"എനിക്ക് ഭയമാണ്, "

അയാൾ ആ വാക്ക് കേൾക്കാനിരുന്നതുപോലെ തോന്നി. എലിപ്പെട്ടിമേലുള്ള അയാളുടെ പിടി അയഞ്ഞു. എന്റെ ദൗർബല്യങ്ങൾ അയാൾക്ക് ഞാൻ തന്നെ കാട്ടിക്കൊടുത്തിരിക്കുന്നു. 'ഭയം' എന്ന  ആ വാക്ക് ഉച്ചരിച്ചതോടു കൂടി ശ്രീദേവി തോറ്റുപോയിരിക്കുന്നു. 

സാരമില്ല, വഴിയുണ്ട് 

അയാളുടെ കയ്യിൽ നിന്നും ആ എലിപ്പെട്ടി പിടിച്ചെടുത്തു. അതെന്റെ കൈത്തണ്ടയുടെ ബലത്തിന്റെ പ്രകടനം കൂടിയായിരുന്നു. ചുറ്റും നടക്കുന്ന ചെറിയ സംഘർഷം തിരിച്ചറിഞ്ഞ എലി പെട്ടിക്കുള്ളിൽ അങ്ങോട്ടുമിങ്ങോട്ടും ഓടാൻ തുടങ്ങി.

ഞാനും ചുറ്റും നോക്കി. വാതിലുകൾ എല്ലാം അടച്ചിരിക്കുന്നു. 

 മുൻപിലത്തെ വാതിൽ വേണമെങ്കിൽ തുറക്കാം. അയാൾ അടച്ചതായതുകൊണ്ടു തുറന്നാൽ അത് അടയ്‌ക്കേണ്ടി വരും. അതൊരു സമ്മതം കൊടുക്കലാണ്. 

ഞാൻ ആ വാതിൽ തുറന്നു. എലിപ്പെട്ടി തുറന്നു എലിയെ ഓടിച്ചു വിട്ടു. 

ഗൂഢമായ ഒരു പുഞ്ചിരി എന്റെ ഉള്ളിൽ നിറഞ്ഞു.

ഗണപതിയുടെ വാഹനത്തിനെയാണ് രക്ഷിച്ചിരിക്കുന്നത്. വിഘ്‌നങ്ങളുടെ നാഥനാണ് ഗണപതി. അല്ലെങ്കിൽ തന്നെ ഒരു ജന്തുവിന്റെ ജീവൻ രക്ഷിക്കുന്നത് ഒരു പുണ്യമാണ്. ഞാൻ ഒന്നിനെ രക്ഷിച്ചു, എന്നെയും രക്ഷിക്കും ആരേലും.

വാതിൽ വീണ്ടും അടയ്ക്കണോ വേണ്ടയോ എന്ന് ഒരു നിമിഷം ചിന്തിച്ചു. തുറന്നിട്ടാൽ അത് എന്നിലെ ഭയത്തിന്റെ അടയാളമാകും. വേണ്ട, അടഞ്ഞ വാതിലുകൾക്കുള്ളിലും നിങ്ങൾക്ക് ശ്രീദേവിയെ തോൽപ്പിക്കാൻ കഴിയില്ല. അല്ലെങ്കിൽ അവൾ സമ്മതിക്കണം. 

 

 സമ്മതിക്കാനുമുള്ള സാധ്യത ഞാൻ കാണാതെയല്ല. അയാളെ കുറച്ച് കുറച്ചു ഇഷ്ടമാകുന്നുണ്ട്.

പക്ഷേ ഇത്  എന്റെ അപർണ്ണയ്ക്ക് കൊടുത്ത വാക്കുകൂടിയാണ്. എന്തുമാകാം, നമുക്ക് വേണ്ടപ്പോൾ നമ്മുടെ  രീതിയിൽ.  അങ്ങിനെ മാത്രം. ഹോസ്റ്റലിൽ ആഹാരം മോശമാണെന്നു പറഞ്ഞു പട്ടികൾക്ക് കൊണ്ട് കൊടുത്തിട്ട് ഒരാഴ്ച നിരാഹാരം കിടന്നവൾ അന്ന് പഠിപ്പിച്ചതാണ്. 

മരണം പോലും നമ്മൾ തീരുമാനിക്കണം. 

അതുകൊണ്ടു എന്റെ യുദ്ധത്തിൽ ഞാനൊറ്റയ്ക്കല്ല.

അപർണ്ണയും കൂടെയുണ്ട്.

ഷൂട്ടിങ്ങിനായി ഒരുക്കിയ മുറി കാണാൻ അയാൾ ക്ഷണിക്കുമെന്ന് ഊഹിച്ചു. അതുപോലെ തന്നെ സംഭവിച്ചു. രണ്ടു ചുമരുകൾ മാത്രമുള്ള ഒരു കിടക്കമുറി. അതായിരിക്കാം അയാളുടെ കെണി.

 ദേഹം എന്റെ സ്വബോധത്തോടു പടപൊരുതാൻ തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. ഇനി തന്ത്രപൂർവം പെരുമാറണം. ആദ്യം എന്റെ മനസ്സിന്റെ മേൽ എനിക്ക് തന്നെ വിജയം നേടണം. 

മൂന്നുവർഷത്തെ എന്റെ ഒഴിഞ്ഞ കിടക്ക എന്ന ഊഷരഭൂമി അവിടുത്തെ കിടക്കമുറിയിലും  കണ്ടു. ചുട്ടുപൊള്ളുന്ന മരുഭൂമി പോലെ അത് മഴയ്ക്കായി ദാഹിക്കുന്നു. അതിന്റെ അഗ്നിനാളങ്ങൾ  ദേഹത്തെ നാവുനീട്ടി സ്പർശിച്ചു തുടങ്ങി. തുടകൾക്കിടയിലെ നനവിന് തണുപ്പ് കൂടി വരുന്നു.

ദേഹത്തിനും മനസ്സിനും വേണ്ടത് കൊടുക്കണം. ഈ മാനസികാവസ്ഥയിൽ അതിനു കഴിയില്ല. അതിന്റെ ദാഹം ആദ്യം ശമിപ്പിക്കണം.

"ടോയയയ്‌ലെറ്റുണ്ടോ? എനിക്ക് കൈ കഴുകണമായിരുന്നു,"  കൈകൾ അയാളുടെ നേരെ നീട്ടിക്കൊണ്ടു ഞാൻ കൊഞ്ചി.

അയാൾ ഹാളിന്റെ മറ്റൊരു മൂല ചൂണ്ടിക്കാട്ടിത്തന്നു. എനിക്കൊരു കുസൃതി തോന്നി.

"കയ്യിൽ അഴുക്കാണ്. ജീൻസ് വെളുത്തതും. അതുമിട്ട് ബാത്‌റൂമിൽ പോയാൽ എല്ലാം നനയും. എനിക്കിതൊന്നു ഊരണം."

അയാൾ നിസ്സംഗത അഭിനയിച്ചുകൊണ്ട് ഹാളിന്റെ ഒരു വശത്തെ  ചാരിവെച്ചിരിക്കുന്ന ഒരു മാട്രസ് ചൂണ്ടിക്കാണിച്ചു.

"ശോ, അതല്ല." ഒരു കൊച്ചുകുട്ടിയെപ്പോലെ തുള്ളിച്ചാടിക്കൊണ്ടു ഞാൻ പറഞ്ഞു, "എനിക്ക് ഇതൊന്നു ഊരിത്തരണം."

ഒരിടിത്തീ പോലെയാണ് അയാളെ ആ വാക്കുകൾ ബാധിച്ചത്. പക്ഷെ അയാൾ തോൽക്കാൻ തയാറില്ലായിരുന്നു. ഞാനും .

അയാൾ അടുത്ത് വന്ന് കണ്ണിൽ നോക്കിക്കൊണ്ടു എന്റെ ജീൻസിന്റെ മുന്നിലെ ബട്ടൺ അഴിച്ചു. ഇറുകിയ ജീൻസിനുള്ളിൽ കിടന്ന് എന്റെ അരക്കെട്ട് ഒരു വശ്യമായ ഗന്ധം പരത്തിക്കൊണ്ടു ഒരു പൂവുപോലെ വിരിഞ്ഞു. അയാൾ മിഴികളടച്ച് അതാസ്വദിച്ചു.

അയാളുടെ ഉള്ളിലും ബന്ധനങ്ങൾ കടിഞ്ഞാൺ പൊട്ടിച്ച് കുതിക്കുന്നുണ്ടാവാം 

അയാൾ ജീൻസ് താഴേക്ക് വലിച്ചപ്പോൾ കൈകൾ ഇരുവശത്തേയ്ക്കും  ബാലൻസ് ചെയ്തുകൊണ്ട് ഞാനൊരു കിടക്കയിൽ ഇരുന്നു. ബില്ലിങ് കൗണ്ടറിലെ സർപ്രൈസ് ആയി ഞാൻ മാറ്റി വെച്ചിരുന്നു മുലകൾ എന്റെ നെഞ്ചിൽ തുള്ളി മറിയുന്നത് എനിക്കറിയാം. 

ടൈമിംഗ് ആണ് എല്ലാം എന്ന് ഞങ്ങളുടെ നിശാകേളികളുടെ സമയത്ത് അപർണ്ണ പറയുമായിരുന്നു 

അതേ, താളമാണ് എല്ലാം നിയന്ത്രിക്കുന്നത്. താളത്തെ വേണമെങ്കിൽ നമുക്ക് കൗശലം കൊണ്ട് നിയന്ത്രിക്കാം 

"താങ്ക്സ്" എന്ന് ഞാൻ ഇടതടവില്ലാതെ പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു. 

കറുത്ത ലെയ്സ് പിടിപ്പിച്ച ക്രീം കളർ ഹോട്ട് ഷോർട്സ് ആണ്  ഉള്ളിൽ  ഇട്ടിരുന്നത്. അതൊന്നു നോക്കാൻ പോലും ഉള്ളിലെ പിരിമുറുക്കം അയാളെ അനുവദിച്ചില്ല.

ഞാൻ ടോയ്‌ലെറ്റിലേയ്ക്ക് ഓടി.

കൈകൾ കഴുകിയിട്ട് മെല്ലെ ഞാൻ എന്റെ വികാരത്തിന്റെ നനവിൽ സ്പർശിച്ചു.  കൈകളുടെ വിറയലും ചൂടും  ദേഹം തിരിച്ചറിഞ്ഞു. താളാത്മകമായ ചലനങ്ങളിലൂടെ  മനസ്സുകൊണ്ട് നൃത്തം ചെയ്ത് ഞാനൊരു മേഘം പോലെ എങ്ങും പറന്നു നടക്കാൻ തുടങ്ങി.

മെല്ലെ ആ താളം ദ്രുതഗതിയിലായി. ഞാൻ പാദത്തിന്റെ മുൻഭാഗം കുത്തിയുയർന്നു. ഭിത്തിയോട് തിരിഞ്ഞു നിന്ന് എന്റെ മുലകൾ ഭിത്തിയിലെ തണുത്ത ടൈൽസുകളിൽ ചേർത്ത് ഞെരുക്കി.

മണ്ണ് മണ്ണിനോട് 

ആകാശം ആകാശത്തോട് 

അഗ്നി അഗ്നിയോട് 

ജലം ജലത്തോട് 

ശ്വാസം ശ്വാസത്തോടു ഒന്നുചേരുന്ന അപൂർവ സംഗമം. എന്റെ കണ്ണുകൾ അടഞ്ഞു വന്നു 

ശ്വാസസ്വാസത്തിന് കുതിരക്കുളമ്പടിയുടെ വേഗതയും ആവേശവും 

സുഖത്തിന്റെ പർവ്വത ശൃങ്ഗങ്ങളിലേയ്ക്ക് ഓടിക്കയറിയ മനസ്സ്  കിതയ്ക്കുന്നു.

പിന്നെ കൊടുമുടിയിൽ എത്തി വിശ്രമിക്കാൻ തുടങ്ങുന്നു.

ഞാൻ അറിയാതെ നിലത്തിരുന്നുപോയി.

ഒരു ഹിമപാതം പോലെ എന്റെ ഉള്ളിലെ കാമം എന്നെ വിട്ടൊഴിഞ്ഞു.

ഇനിയെനിക്ക് ഉള്ളിലൊരു ചാരനോ ശത്രുവോ ഇല്ല.

വിരസതയാണ് ലോകത്തോടുപോലും 

ടോയ്‌ലെറ്റിൽ നിന്നിറങ്ങി കൈകൾ ടിഷ്യൂ പേപ്പറിൽ തുടച്ചു. അത് വേസ്റ്റ് ബാസ്കറ്റിൽ അലക്ഷ്യമായി എറിഞ്ഞു   ജീൻസ് എടുത്ത് നേരെയാക്കി കട്ടിലിൽ അയാളുടെ അടുത്തിരുന്നുകൊണ്ടു മെല്ലെ വലിച്ചു കയറ്റാൻ തുടങ്ങി. അയാൾ ശ്രദ്ധിക്കുന്നില്ല. തിരിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.

 ചിരി വന്നു 

അയാൾ മറ്റൊരു ടോയ്‌ലെറ്റിൽ പോയിട്ടുണ്ടാകും.

അതെ താളം, താളമാണ് എല്ലാം.

അയാളുടെ ഊഷമളതയ്യിൽ വലിയ കുറവ് വന്നിരുന്നു. സാരമില്ല.

ഞാനീ മത്സരം ഇവിടെ അവസാനിപ്പിക്കുന്നില്ല.

അധികം പ്രയാസമില്ലാതെ ഒരു വുഡെൻ ഷെൽഫ് കണ്ടെത്തി.

 

പേഴ്‌സ് തുറന്ന് അതിലുള്ള കുറച്ചു കാശ് അയാൾക്ക് നൽകി.  ബാക്കി കാശ് എടുക്കാൻ ATMൽ പോകണമെന്ന് പറഞ്ഞു. ഷെൽഫ് വീട്ടിലെത്തിക്കാനുള്ള ഏർപ്പാട് അയാൾ ചെയ്യണമെന്നും പറഞ്ഞു.

"ഇന്നിനി ATM ൽ പോയി ക്യൂ നിന്ന് കാശെടുക്കാനൊന്നും നേരമില്ല. നാളെ എന്റെ വീടുവരെയൊന്നു വരാമോ? ബില്ലിൽ വെയ്ക്കാനുള്ള അഡ്രെസ്സ് ഞാൻ വാട്സാപ്പ് ചെയ്തേക്കാം." 

അയാൾ തീരെ അവശനായിരുന്നു, എന്റെ ദേഹം നിർവികാരവും.

അയാൾ ബലാത്സംഗം ചെയ്യാൻ ശ്രമിച്ചാൽപോലും എനിക്ക് ഭയക്കേണ്ട.

വിജയം എനിക്ക് തന്നെ.

അയാൾ ഇപ്പോൾ  എലിയെപ്പോലെ 

തളർച്ചയുടെ അഴികൾ തീർത്ത കൂട് 

എന്റെ കാറിൽ കയറി  മടങ്ങുന്ന വഴിക്കു തന്നെ അപർണ്ണയെ വിളിച്ചു 

 അടുത്ത ദിവസം തന്നെ കൈവിലങ്ങുകൾ ഉൾപ്പെടെ മദ്യവുമൊക്കെ സംഘടിപ്പിച്ച അവൾ എത്തിക്കൊള്ളാമെന്നു ആവേശത്തോടെ സമ്മതിച്ചു. 

നാളെയാണ് തുടർമത്സരം 

ശേഷം വിഭവസമൃദ്ധമായ സദ്യയും.

***************************

പറഞ്ഞതുപോലെ അടുത്തദിവസം ഉച്ചയ്ക്ക് തന്നെ അയാൾ ഫോൺ ചെയ്തു. കാശു വാങ്ങാൻ ഡ്രൈവറെ അയയ്ക്കാമെന്ന് പറഞ്ഞ് എന്റെ മനസ്സറിയാൻ ഒരു ശ്രമം നടത്തി നോക്കി. 

 കുളികഴിഞ്ഞ് വന്നതേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ.  ഫോൺ അറ്റൻഡ് ചെയ്തപ്പോൾ  ദേഹത്ത് ചുറ്റിയിരുന്ന ടവ്വൽ ഊരി ദൂരെയെറിഞ്ഞു. 

സംസാരത്തിൽ അറിയാതെ കാമം കലരണം.  നഗ്നമായ ദേഹം കണ്ണാടിയിൽ കണ്ടപ്പോൾ അത്ര ആകർഷകമായി തോന്നിയില്ല. കുറെയൊക്കെ മറഞ്ഞിരിക്കണം എന്നാലേ ഒരു ഇഫക്ട് വരൂ. അയാളോട് കുശലം അന്വേഷിച്ചു കൊണ്ട് തന്നെ  ക്രീം കളർ  നൈലോൺ പാന്റി എടുത്തിട്ടു. അത്   മിനുമിനുത്ത കാലുകളിലൂടെ മുകളിലേയ്ക്ക്  കയറുന്നതിൻറെ വികാരം കൊള്ളിക്കുന്ന ശബ്ദം അയാൾ കേൾക്കുവാനായി ഞാൻ ഫോൺ അരയോട് ചേർത്ത് പിടിച്ചു. ഇലാസ്റ്റിക്ക് വലിച്ചിട്ട് രണ്ടുമൂന്ന് തവണ തബലയിലും മനോഹരമായൊരു ശബ്ദം കേൾപ്പിച്ചു. 

"എന്താ തിരക്കാണോ?" അയാൾ അടക്കത്തിൽ ചോദിക്കുന്നു. അയാളുടെ ശബ്ദത്തിൽ നിന്നും ഞാനെന്തു ചെയ്യുന്നെന്ന് അയാൾ ഊഹിച്ചു കാണുമെന്ന് മനസ്സിലായി.

"ഡ്രസ്സ് ചെയ്യുകയാണ്. കുളിച്ചിട്ട് വന്നപ്പോഴാണ് നിങ്ങളുടെ ഫോൺ വന്നത്," സാധാരണ പോലെ പറഞ്ഞു. 

 

എങ്കിലും ശബ്ദത്തിലെ ഊഷ്മളത അയാൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാവണം. 

കാലുകൾ അകറ്റി വെച്ച് പാന്റീസ് ഒന്ന് കൂടി മുകളിലേയ്ക്ക് കയറ്റി. പിന്നിൽ അതിന് കട്ടിയുള്ള പരുപരുത്ത ഒരു വള്ളി മാത്രമേയുള്ളൂ. അതിട്ടു നടന്നാൽ ചന്തിയ്ക്കിടയ്ക്ക് നല്ല സുഖമുള്ളൊരു നീറ്റൽ ഉണ്ടാകും. 

 പാന്റീസിന്റെ മുൻവശം വിരിച്ച് ഗുഹ്യഭാഗം അതിനുള്ളിൽ തിരുകി. കണ്ണാടിയിൽ നോക്കിയപ്പോൾ ഒരു കുസൃതി തോന്നി. യോനിയുടെ ഇടയിലേക്ക് അത് ഒന്ന് ചുരുകി വെച്ചു, അപ്പോൾ ഗുഹ്യഭാഗം ക്രീം കളറിൽ ശോഭിച്ചു. പാന്റീസ് ഇട്ടിട്ടുണ്ടെന്ന് തോന്നില്ല. ഇലാസ്റ്റിക്കാണെകിലും പാന്റിയുടെ ഇരുവശത്തും കടുംചുവപ്പു നിറത്തിലുള്ള വള്ളികളുണ്ട്. അവയിൽ മനോഹരമായ കെട്ടുകളിട്ടു.

ഈ സമയത്തെല്ലാം അയാൾ ഒന്നും മിണ്ടാതെ ഫോൺ കട്ട് ചെയ്യാതിരിക്കുകയാണ്. 

"എന്തിനാ എന്നെ വിളിച്ചത്?" ഞാൻ ചോദിച്ചു.

"പറഞ്ഞല്ലോ, കാശിന്റെ കാര്യം അറേഞ്ച് ചെയ്യാനാണ്."

അയാൾക്ക് വരണമെന്നുണ്ട്. പക്ഷേ ഇന്നലത്തെ ജാള്യത ഉണ്ടാകും. ഞാനിങ്ങോട്ട് വിളിക്കാൻ കൊതിച്ചാണ് അയാൾ ഫോൺ വെയ്ക്കാഞ്ഞത്.

"ഞാൻ പകൽ ഇവിടെ കാണില്ല. ഡ്രൈവറോട് രാത്രി എട്ടു മണി  കഴിഞ്ഞു വരാൻ പറയുമോ?"

എനിക്കറിയാം ഒരു ഡ്രൈവർമാരും ആറ്  മണി  കഴിഞ്ഞാൽ പണിക്ക് നിൽക്കില്ലെന്ന്.

"ഓ അത് നടക്കില്ല. അല്ലെങ്കിൽ ഞാൻ തന്നെ വരണം." അയാൾ പറയുന്നു.

നല്ലൊരു നടനാണ് അയാൾ. ഒട്ടും താത്പര്യമില്ലെന്നേ ആ ശബ്ദത്തിലെ നിസ്സംഗത കേട്ടാൽ തോന്നൂ.  

പക്ഷേ ഇവിടെ എല്ലാം അപർണ്ണയുടെ പ്ലാനിങ്ങ് അനുസരിച്ചു തന്നെ പോകുന്നുണ്ട്.  

"പ്ലീസ്, ഒന്ന് വരാമോ. വരുമ്പോൾ ഇവിടെ നിന്നും ഡിന്നർ കഴിക്കാം, എന്നോടൊപ്പം."

എന്നോടൊപ്പമെന്ന്  മനപ്പൂർവം പറഞ്ഞതാണ്. അപർണ്ണയുള്ള കാര്യം അയാൾ അറിയേണ്ട. സംശയം തോന്നും. 

കൊല്ലാനൊന്നുമല്ല. വെറുതെ ഒന്ന് പേടിപ്പിക്കാൻ മാത്രം. എനിക്ക് തന്ന ടെൻഷന്റെ ഒരു പത്തിരട്ടി തിരിച്ചു കൊടുക്കണം.

'എന്നാൽ പിന്നെ വൈകിട്ട് കാണാം' എന്ന് പറഞ്ഞു അയാൾ ഫോൺ വെച്ചു. 

എട്ടു മണി എങ്ങനെ വൈകുന്നേരമാകും! 

അയാൾക്ക് രാത്രി എന്ന വാക്ക് ഉച്ചരിക്കാൻ ഭയമുണ്ടോ!

വൈകിട്ട് ചായ തിളപ്പിക്കുമ്പോൾ അപർണ്ണയുടെ കാറിന്റെ ഹോൺ കേട്ടു. ഓടിച്ചെന്ന്  അവളെ സ്വീകരിച്ചു. 

രണ്ടു ദിവസത്തെ സ്റ്റേ ഉണ്ടെന്നു തോന്നുന്നു. ഒന്ന് രണ്ടു ബാഗൊക്കെ കയ്യിലുണ്ട്. 

അവളെ കാർ ഒതുക്കിയിടാൻ സഹായിച്ചു. വലിയ വണ്ടി. ഇവൾ ഒരാണായി പിറക്കേണ്ടതായിരുന്നു. 

മറന്നു പോയതുപോലെ കാർ ഒതുക്കിയിട്ട് അവൾ വന്നപ്പോൾ അവളെ ഞെരുക്കി കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. എന്തൊരു സുഗന്ധമാണ് ഈ പെണ്ണിന്!

ചായകുടിച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അവൾ കുളിക്കാനൊരുങ്ങി. ഞാൻ കുളിപ്പിക്കണമെന്ന് അവൾ വാശിപിടിക്കുമെന്ന് എനിക്കറിയാമായിരുന്നു. അവൾ ആ ആവശ്യം പറയുന്നതിന് മുൻപ്  അങ്ങോട്ട് പറഞ്ഞു.

അത് കേട്ടതും അവൾ ചേർത്ത് നിർത്തി ഒരു ഫ്രഞ്ച് കിസ്സ് തന്നു. ഇപ്പോഴും അവളുടെ നാവിന് അവളുടെ വാക്കും ശബ്ദവും പോലെ ഒരു മാധുര്യം.  അവളുടെ ചുണ്ടുകൾ വായിൽനിന്ന് എടുക്കാൻ തോന്നിയില്ല.

കുളിമുറിയിൽ അവൾ ഒരു നാണക്കാരിയുടെ റോൾ അഭിനയിച്ചു. അതവൾക്ക് വലിയ ഇഷ്ടമാണ്. ഞാനവളുടെ ഓരോരോ വസ്ത്രങ്ങൾ മാറ്റി. ഞാനും കുളിക്കേണ്ടി വരും. 

സാരമില്ല. 

നഷ്ടമൊന്നുമില്ല. ഇങ്ങനെയൊരു സാധനത്തെ എവിടെ കിട്ടും!

ദേഹത്തു വെള്ളം വീണപ്പോൾ അവൾ നാണമൊക്കെ വെടിഞ്ഞ് പഴയ അപർണ്ണയായി. തറയിൽ കുത്തിയിരുന്ന് മെല്ലെ മുകളിലേയ്ക്ക് പൊങ്ങി അവൾ എന്നിൽ ഒരു സർപ്പത്തെപ്പോലെ ഇഴഞ്ഞു കയറി. കാലുകൊണ്ട് എന്നെ വരിഞ്ഞുമുറുക്കി. 

ഷവറിൽ നിന്ന് വീഴുന്ന വെള്ളം അവളുടെ ചുണ്ടുകളിലൂടെ താഴേയ്ക്ക് ഒലിക്കുമ്പോൾ ശക്തമായ അവളുടെ ശ്വാസഗതി ഒരു സീൽക്കാരം പോലെ ഉയർന്നു കേട്ടു. അവൾ ഒന്നും കാണുകയോ കേൾക്കുകയോ ചെയ്യുന്നില്ല.

"എടീ പൂറീ, കുറച്ചെങ്കിലും അയാൾക്ക് വെച്ചേരെടീ!"

"ഇന്ന് അയാൾക്ക് ഒന്നും കൊടുക്കില്ല. എന്നെ വേണമെങ്കിൽ ഒന്ന് ഉപ്പു നോക്കാൻ കൊടുക്കാം."

 കുളികഴിഞ്ഞ് ദേഹമൊക്കെ ഉണക്കി, മിനുമിനുസമുള്ള ഒരു ടാൽക്കം പൌഡർ ദേഹത്തൊക്കെ തേച്ചു പിടിപ്പിച്ചു അവളുമായി കുറേനേരം കട്ടിലിൽ കിടന്നു.

അവളുടെ തുട  വയറിന്റെ വശങ്ങളിൽ ചുറ്റിപ്പിണഞ്ഞു കിടന്നു. ഞങ്ങളുടെ മുലകൾ ഞെരിഞ്ഞിരുന്നു.  ചുണ്ടുകൾ അവളുടെ വായ്ക്കുള്ളിൽ നിന്നും മാറ്റുന്നതേയില്ല.

ഇടയ്ക്ക് ശ്വാസമെടുക്കാൻ ചുണ്ടുകൾ  ഒന്ന് വിടർത്തിയപ്പോൾ അവൾ പറഞ്ഞു, "ഒത്തിരി കഥകൾ പറയാനുണ്ട്. ഇപ്പോൾ ചുണ്ടും നാക്കും ഒഴിവില്ല." 

വീണ്ടും പഴയതുപോലെ ചുണ്ടുകൾ വായ്ക്കുള്ളിൽ.

 മുലക്കണ്ണുകൾ തടിച്ചു വന്നപ്പോൾ അവൾ അത് അവളുടെ നെഞ്ചിൽ ഉരച്ചു. പിന്നെ ഞങ്ങളുടെ മുലക്കണ്ണുകൾ തമ്മിൽ ചേർത്തുരച്ചു. അവ ശ്വാസം എടുക്കുന്നത് പോലെ മെല്ലെ വികസിക്കുന്നത് കാണാനെന്തൊരു ഭംഗി!  

അവൾ വയറിനു മുകളിലൂടെ താഴേയ്ക്ക് ഇഴഞ്ഞപ്പോൾ  അവളെ ബലമായി പിടിച്ചു മാറ്റി. അല്ലെങ്കിൽ കാര്യങ്ങൾ കൈ വിട്ടു പോകും.

ചെറുതായി ഞങ്ങൾ രണ്ടും ഒന്ന് മയങ്ങി. 

 ഏഴുമണിക്ക് അലാറം സെറ്റ് ചെയ്തിരുന്നു. ഉണർന്നപ്പോൾ ചുറ്റും ഇരുൾ പരന്നിരുന്നു. ഞാനെഴുനേറ്റ് ലൈറ്റിട്ടു. 

അവൾ എഴുന്നേറ്റ് അവളുടെ ബാഗുകൾ തുറന്നു. 

ആദ്യമായി ഒരു ജോഡി കൈവിലങ്ങുകൾ, മിന്നിത്തിളങ്ങുന്നവ. 

പിന്നെ കുറെ കറുത്ത ലെതർ ബെൽറ്റുകൾ. 

ഒരു ചാട്ടയും!

അവളതെടുത്ത് വായുവിൽ വീശി പൊട്ടിച്ചപ്പോൾ ഞടുങ്ങി. 

"ഇല്ല. ഇത് പ്രയോഗിക്കേണ്ട. കാണിക്കാം."

 ഇരുവരും ചേർന്ന് മുറി നന്നായൊരുക്കി. സുഗന്ധദ്രവ്യങ്ങൾ യഥേഷ്ടം അവിടെയെങ്ങും ചീറ്റി. അതിന് ഏതോ വന്യമൃഗത്തിന്റെ ചൂര് തോന്നിച്ചു. യുടെ സെലക്ഷനാണ്.

കൃത്യം എട്ടു മണിക്ക് തന്നെ അയാളെത്തി. അയാളെ സ്വീകരിക്കാൻ പോകുന്നതിനു മുൻപ് സാറാ നഗ്നയായി കട്ടിലിൽ കയറിക്കിടന്നു. 

ഞാൻ എന്റെ പ്രിയതമയെ കൈവിലങ്ങുകൾ അണിയിച്ചു. 

ആ കൈവിലങ്ങുകൾ പിന്നെ കട്ടിലിൽ ബന്ധിപ്പിച്ചു. അവളുടെ മുടി വിശാലമായി വിടർത്തിയിട്ടു . മുറിയിൽ അരണ്ടവെളിച്ചം മാത്രം. 

ഞാൻ പാന്റീസും ബ്രായും എടുത്തണിഞ്ഞു. ഏറ്റവും കട്ടിയുള്ള, ദേഹമാകെ മറയുന്ന, കട്ടികൂടിയ ഒരു ഹൌസ് കോട്ട്  അതിനുമുകളിൽ അണിഞ്ഞു. വള്ളികളൊക്കെ നന്നായി കൊരുത്ത് വശങ്ങളിൽ കെട്ടി. 

ആര് കണ്ടാലും ഒന്നും സംശയിക്കില്ല.

 മുറിയുടെ കതക് ചാരി ഞാൻ അയാളെ സ്വീകരിക്കാനായി താഴേയ്ക്ക് പോയി.

************************************************************

ഞാൻ താഴെയിറങ്ങി ചെന്ന് അയാളെ സ്വീകരിച്ചു. കാശിൻറെ കാര്യമൊന്നും ഇപ്പോൾ പറയേണ്ട എന്ന് കരുതിയെങ്കിലും "ഡിന്നർ കഴിക്കാൻ നിൽക്കുന്നില്ല, ഉടനേ  പോകണമെന്ന് അയാൾ പറഞ്ഞപ്പോൾ "വരൂ കാശു തരാം, ആ ഷെൽഫ് വെച്ചിരിക്കുന്നതും കണ്ടിട്ട് പോകൂ" എന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞു. അപ്പോൾ അയാൾ എന്നോടൊപ്പം മുകളിലത്തെ മുറിയിലെ ബെഡ്റൂമിലേക്ക് വന്നു.  ലിവിങ് റൂമിൽ വെയ്ക്കാനുള്ള ഷെൽഫ്  ആ ബെഡ്‌റൂമിലേയ്‌ക്ക് മാറ്റിയിരുന്നു. 

 അയാളിൽ  നിന്നും അല്പം വിട്ടു ദേഹത്ത് തൊടാതെ നടന്നു. എൻറെ വേഷവും ആരിലും ഒരു സംശയവും ഉണ്ടാക്കാത്ത രീതിയിൽ അനാകർഷകം ആയിരുന്നല്ലോ. 

ബെഡ്‌റൂമിൽ ഞങ്ങൾ എത്തുന്നതുവരെ അപർണ്ണ നിശ്ശബ്ദയായിരുന്നു. ഞങ്ങൾ അകത്തു കടന്നതും അവൾ ഉച്ചത്തിൽ തേങ്ങുവാനും കിതയ്ക്കുവാനും തുടങ്ങി. അയാൾ ആദ്യം ഒന്ന് ഞെട്ടി. അതിസുന്ദരിയായ ഒരു സ്ത്രീ നൂൽവസ്ത്രമില്ലാതെ ബന്ധിതയായി കട്ടിലിൽ കിടക്കുന്നു. മുറിക്ക് ഒരു കാടിൻറെ വന്യവും വശ്യവുമായ ഗന്ധം.    

അയാൾ തിരിഞ്ഞ് എന്റെ നേരെ നോക്കി.

"എൻറെ കൂട്ടുകാരി. അപർണ്ണ. വസ്ത്രം ഉടുക്കില്ല. പൂട്ടിയിട്ടില്ലെങ്കിൽ എവിടെയെങ്കിലും ഇങ്ങനെ തന്നെ ഇറങ്ങിപ്പോയ്ക്കളയും"

അയാൾ അതിലുപരി എന്തോ കൂടി മണത്തു. 

"ഞാൻ കൈവിലങ്ങിൻറെ കീ താഴെ വെച്ച് മറന്നു. എടുത്തിട്ട് വരാം. അത് വരെ ഇവിടെ നിൽക്കാമോ? പേടിയുണ്ടോ? ഇല്ല അവൾ ഉപദ്രവിക്കില്ല. ഇതാ ഇത് കയ്യിൽ വെച്ചുകൊള്ളൂ." ഞാൻ ചാട്ടയെടുത്ത് അയാളുടെ കയ്യിൽ കൊടുത്തു. 

അയാളാകെ മാനസിക പിരിമുറുക്കത്തിലായി. അവിടെ എന്തോ നടക്കാൻ പോകുന്നു എന്ന് അയാൾക്ക് തിരിഞ്ഞു. അതെന്താണെന്നറിയാൻ ആകാംഷയുണ്ട്. പക്ഷേ അതിൻറെ ഭാഗമാകാൻ അയാൾക്ക് തത്കാലം താത്പര്യം ഇല്ല. 

ഞാൻ താക്കോലെടുക്കാൻ താഴേയ്ക്ക് പോയി.  

മടങ്ങി വന്നപ്പോൾ എൻറെ  വേഷം വേറെയായിരുന്നു. അപർണ്ണയ്ക്ക് കൊതി തോന്നിയിട്ടുള്ള വേഷം.  ടൈറ്റ് ഹോട്ട് ഷോർട്സും കട്ടികുറഞ്ഞ ഷമ്മിയും മാത്രം.

 അകത്തു കയറിയതും  വാതിൽ കുറ്റിയിട്ടു. ഇല്ലെങ്കിൽ അവൾ ഇറങ്ങി ഓടുമെന്നു പറഞ്ഞു. 

 അയാളുടെ കയ്യിൽ നിന്നും ചാട്ട വാങ്ങിയിട്ട് താക്കോൽ അയാളുടെ കയ്യിൽ കൊടുത്തു. 

 ചാട്ട  ഒന്നു വീശി പൊട്ടുന്ന ശബ്ദമുണ്ടാക്കിയിട്ട് അയാളോട് അവളുടെ കൈവിലങ്ങുകൾ അഴിക്കാൻ പറഞ്ഞു. 

അയാൾ അനുസരിച്ചു.

ഒറ്റക്കുതിപ്പിന് അപർണ്ണ എൻറെ  നേരെ ചീറി വന്നു. എൻറെ കയ്യിലെ ചാട്ട അവൾ സ്വന്തമാക്കി. പലതവണ അത് വീശി വലിയ പൊട്ടുന്ന ശബ്ദം ഉണ്ടാക്കിക്കൊണ്ടു അയാളോട് കട്ടിലിൽ കയറിക്കിടക്കാൻ  പറഞ്ഞു. ഭയം കൊണ്ടോ മറ്റെന്തോ കൊതിച്ചോ അയാൾ അതുപോലെ ചെയ്തു. അപർണ്ണ എന്നോട് അയാളെ പൂട്ടിയിടാൻ പറഞ്ഞു. 

ഞാൻ ഭയം അഭിനയിച്ച് അതുപോലെ ചെയ്തു,

അത് കഴിഞ്ഞു ഞങ്ങൾ രണ്ടും കെട്ടിപ്പിടിച്ചു,  പിന്നെ കൈകൊട്ടി ചിരിച്ചു. അയാൾ വൈമനസ്യത്തോടെ ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു.

അപർണ്ണ എന്നെ വീണ്ടും കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. എന്റെ വസ്ത്രങ്ങൾ അവൾ മുട്ടുകുത്തിയിരുന്നു കടിച്ചഴിച്ചു. അവളുടെ ശ്വാസം എന്റെ തുടകളിൽ തട്ടിയപ്പോൾ  രോമാഞ്ചം കൊണ്ടു. 

എൻറെ ആദ്യത്തെയും അവസാനത്തെയും രതിദേവത. അപർണ്ണ. എനിക്കായി സ്വയം ലെസ്ബിയൻ ജീവിതം തെരഞ്ഞെടുത്തവൾ. ഇന്നും അവിവാഹിതയായി കഴിയുന്നു. 

എന്റെ ഭർത്താവിന് ലോകത്ത് ഇവളോട് മാത്രമേ അസൂയ ഉള്ളൂ. അതിനേ ഞാൻ അവസരം കൊടുത്തിട്ടുള്ളു. 

എന്തൊക്കെ പറഞ്ഞാലും അവർ തമ്മിൽ ബന്ധപ്പെടുന്നതിന് ഞാൻ എതിരായിരുന്നു എന്നും. അസൂയ ഇരട്ടിയാകും. രണ്ടും എനിക്ക് വേണ്ടപ്പെട്ടവർ. 

അപർണ്ണയും  ഞാനുമായി അയാൾക്ക് ചുറ്റും രതിനൃത്തമാടി. അയാൾ കിടന്നു ഞെളിയാനും പിരിയാനും തുടങ്ങി. നായയെപ്പോലെ മോങ്ങുന്നുമുണ്ട്. എനിക്ക് ചിരി വന്നു. ഇന്നലെ കൂട്ടിൽ നിന്നും ഞാൻ രക്ഷപ്പെടുത്തിയ എലിയെ ഓർത്തു പോയി. 

കുറെ നേരം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അയാളുടെ ചലനങ്ങൾ നിലച്ചു. ഞങ്ങൾക്കും കുറെ തൃപ്തിയായി. ദേഹത്തിൻറെ ചൂടൊക്കെ അടങ്ങി.

ഞങ്ങൾ പരസ്പരം നോക്കി. പിന്നെ കട്ടിലിൻറെ ഇരുവശത്തുകൂടിയും അയാളുടെ അടുത്തെത്തി.

ചുമ്മാതല്ല അയാളുടെ ചലനങ്ങൾ നിലച്ചത്. എൻറെ  പുതിയ ബെഡ്ഷീറ്റിൽ അയാളുടെ പാൽക്കടൽ പരന്നൊഴുകിയിരിക്കുന്നു.

 മയക്കത്തിലേക്ക് വീഴാൻ തുടങ്ങിയ അയാളെ അപർണ്ണ ഉണർത്തി. അയാളുടെ ഇരുവശവും കിടന്ന ഞങ്ങൾ അയാളുടെ ദേഹം ഒരു തടസ്സമെന്ന്  കൂട്ടാതെ തമ്മിൽ രതിസുഖം അനുഭവിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു തുടങ്ങി. 

ഇപ്പോൾ  അയാളുടെ മാനസിക പിരിമുറുക്കം വർധിച്ചു. അയാളുടെ  ശരീരവും മനസ്സുമായി ഒരു യുദ്ധത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. മനസ്സിന് കൊതിയുണ്ട്. ശരീരം വഴങ്ങുന്നില്ല. 

കാമം മൂത്ത ഒരു ഭിന്നലിംഗക്കാരിയെ പോലെ അയാൾ കിടന്നു പിടഞ്ഞു.

 അപർണ്ണയുടെ വിരലുകൾ സീൽക്കാരങ്ങളുടെ താളത്തിൽ  എൻറെ  ദേഹത്ത് കുളിരലകൾ സൃഷ്ടിക്കുന്നു. ഞാൻ അവളുടെ ദേഹത്തേയ്ക്ക് അയാൾക്ക്‌ മുകളിലൂടെ എത്താൻ  ശ്രമിക്കുന്നു. 

ഇടയ്ക്കിടയ്ക്ക് അപർണ്ണയുടെയും എന്റേയും വിരലുകൾ പരസ്പരം ഞങ്ങൾ വായുടെ ഉള്ളിലേയ്ക്ക് എത്തിക്കുന്നു. ചിലപ്പോഴൊക്കെ അയാളുടെ ചുണ്ടിലും അതിൻറെ നനവ് ചേർക്കാനും മറക്കുന്നില്ല.

കുറെ നേരം അങ്ങനെ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ  അയാൾക്കും ഉദ്ധാരണം വന്നു. ഞങ്ങൾ ഞങ്ങളുടെ രതികേളികൾ തുടർന്നു. അയാളെ ശ്രദ്ധിക്കാൻ പോയില്ല. അയാൾക്ക് വീണ്ടും സ്ഖലിച്ചു.

അത്  കഴിഞ്ഞതും അയാൾ വീട്ടിൽ പോകണമെന്ന് കെഞ്ചി പറഞ്ഞു.

"ഞങ്ങൾ തുടങ്ങിയതേയുള്ളൂ. അങ്ങനെ പോയാൽ എങ്ങിനാ! അത്താഴം കഴിക്കേണ്ടേ?" എന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അപർണ്ണ അവളുടെ വലിയ മുലകൾ ഒരു പിഞ്ചു കുഞ്ഞിനെ ചോറ് തീറ്റിക്കുന്നതുപോലെ അയാളുടെ മുഖത്തിട്ട് ഉരയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി. 

ഞാൻ അയാളുടെ മുലക്കണ്ണുകൾ ഞെരടി ഉണർത്തി. അപർണ്ണയ്ക്ക് കുറച്ചു അസൂയ തോന്നിയെങ്കിലും ഞാൻ അയാളുടെ മുലക്കണ്ണ് എന്റെ വായ്ക്കുള്ളിലാക്കി പാലു കുടിക്കുന്നത് പോലെ നാക്ക് കൊണ്ട് ഉഴിയുവാൻ തുടങ്ങി. 

അയാൾക്കാകട്ടെ കണ്ണിൽ നിന്നും വെള്ളം വന്നു തുടങ്ങി. ഇങ്ങനെ ഒരു മാനസിക പിരിമുറുക്കം അയാൾ അനുഭവിച്ചിട്ടുണ്ടാകില്ല. ഞങ്ങൾക്ക് ഇതാദ്യമല്ല. ബാംഗ്ലൂരിൽ വെച്ച് പ്രിൻസിപ്പലച്ചനെ ആയിരുന്നു ഞങ്ങൾ ആദ്യമായി പീഡിപ്പിച്ചത്. ഞങ്ങൾക്ക് രണ്ടിനും ഫുൾ അറ്റെൻഡൻസും  പ്രോജക്ട് മാർക്കും കിട്ടാൻ മാത്രമായിരുന്നു അത് ചെയ്തത്. പൂർണ്ണ വിജയമായിരുന്നു.

ഇനി അധികം നേരം ഇയാൾക്ക് കൊടുക്കേണ്ടെന്ന് എനിക്ക് തോന്നി. ഇയാളെ വിട്ടിട്ട് വേണം അപർണ്ണയുടെ കരവലയത്തിൽ ഒതുങ്ങാൻ. അവൾക്കായി എന്റെ ദേഹം തീറെഴുതിക്കൊടുക്കാൻ. ഞാൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ അപർണ്ണ കേട്ടു. അയാളെ പോകാൻ അനുവദിച്ചു. ഞങ്ങൾ രണ്ടും കൂടി അയാളുടെ കൈകളിലെ വിലങ്ങഴിച്ചു. 

"പോകുന്നതിന് മുൻപ് ഒരു നിമിഷം" 

അപർണ്ണ ഒരു ലാപ്ടോപ്പ് എടുത്തുകൊണ്ടു വന്നു.

മൂന്ന് ക്യാമറകൾ ഒപ്പിയെടുത്ത ദൃശ്യങ്ങൾ അതിൻറെ  സ്‌ക്രീനിൽ തെളിഞ്ഞു.

"ഇത് എഡിറ്റ് ചെയ്ത് ഞങ്ങളുടെ മുഖം തിരിച്ചറിയുന്ന രംഗങ്ങൾ മാറ്റും. ഇത് ആരെയും കാണിക്കില്ല. ഞങ്ങൾ അത്ര ചീത്ത മനുഷ്യരൊന്നുമല്ല. പക്ഷേ ഒരടിമയെ കൊതിക്കാത്ത മനുഷ്യരുണ്ടോ! ഞങ്ങൾ എന്ന് വിളിച്ചാലും നിങ്ങൾ വരണം. അടുത്ത വർഷം വീണ്ടും ഞങ്ങൾ വിളിക്കും. എല്ലാർക്കും ആഘോഷിക്കാം. പേടിക്കേണ്ട. പീഡനമൊന്നും  ഉണ്ടാവില്ല.  പക്ഷേ വരാതിരുന്നാൽ ..."

അവൾ ലാപ്ടോപ്പ് ചൂണ്ടിക്കാണിച്ചു. 

ഒരു വിധത്തിൽ ഹൃദയസ്തംഭനമൊന്നും ഉണ്ടാകാതെ അയാളെ ഇറക്കി വിട്ടു.

അയാൾ വീട്ടിൽ നിന്നിറങ്ങും മുൻപേ അപർണ്ണ ഓടിച്ചെന്ന് അയാൾക്ക് ഹാപ്പി ന്യൂ ഇയർ പറഞ്ഞു.

 "നാളെക്കഴിഞ്ഞാൽ അടുത്ത വർഷമായി. ഞങ്ങൾ വിളിക്കും കേട്ടോ"

അതും പറഞ്ഞു ഞങ്ങൾ പൊട്ടിച്ചിരിക്കുന്നത് അയാൾ കേട്ടോ ആവോ!

അയാളുടെ കാർ ദൂരെ മറയുന്നത് നോക്കി നിന്ന ശേഷം ഞങ്ങൾ ഗേറ്റുമടച്ച് വീടിനുള്ളിലേക്ക് മടങ്ങി 

 

ഭൂമിയിലുമുണ്ട് സ്വർഗ്ഗം.

 

അതിന് ഇവൾ അടുത്ത് വേണമെന്നേയുള്ളൂ.

                  (The End)