അനന്യയ്ക്ക്
 
കൊതിയോടെ കാത്തിരുന്നേറെ നാൾ
ചുണ്ടിലീ ചെഞ്ചായമൽപ്പം പുരട്ടാൻ
കൺകോണു കാന്തമായ് മാറ്റുമീ കണ്മഷി
കണ്ണിൽ നിനക്കായ് പുരട്ടാൻ
ഞാൻ കൊതിയോടെ കാത്തിരുന്നെന്നും

ഈ സന്ധ്യ പോലെന്റെ കവിളും തുടുക്കണം
കാന്തന്റെ നെഞ്ചം തുടിക്കാൻ
മുടിചൂടി അതിൽ നീളെ കുടമുല്ല ചൂടണം
മൈലാഞ്ചി വേണമെൻ കയ്യിൽ
കനക മൈലാഞ്ചി വേണമെൻ കയ്യിൽ

മുടിയും വളർത്തി ഞാൻ മുഖവും മിനുക്കി
ഞാൻ നഖവും പണിപ്പെട്ടു കാത്തു
ലാസ്യത്തിലാണെന്റെ ചലനങ്ങളൊക്കെയും
മാറുന്നു ഞാൻ നിന്റെ പെണ്ണായ്
എന്നെ നീ സ്വീകരിക്കില്ലേ

 


ഒടുവിൽ ജയിച്ചു ഞാനിന്നലെ ആണിന്റെ
ലോകത്തു നിന്നേ മറഞ്ഞു
പുഴുവായ് പിറന്നു ഞാൻ ശലഭമായ്തീർന്നു
ഞാൻ പുതുതായി നേടിയീ ജന്മം
എന്നും കൊതിച്ചൊരു ജന്മം

മൃദുലമാണെൻ മനം മധുരമാ ണെന്മൊഴി
കണ്ണിൽ കടുക്കുന്ന രാഗം
കസവുള്ള പുടവയും കനകച്ചിലങ്കയും
കരളിൻ തുടിപ്പായി മാറും
ഞാൻ നിന്റെ കരളിൻ തുടിപ്പായി മാറും

മെല്ലെ നടന്നാലുമെൻകാൽച്ചിലങ്കകൾ
നന്നായ് ചിലച്ചീടുമെന്നോ
നെഞ്ചിൽ ഒതുങ്ങാതെ പ്രണയം തുളുമ്പുന്നു
കാൽചിലങ്കയ്ക്കേ കി നാദം
അവ നിന്നെ ക്ഷണിക്കുന്നു നിത്യം

ഏറെനാൾ നീയെന്റെ കൂട്ടുകാരൻ
നമ്മളൊന്നായിരുന്നോരു ബാല്യം
ഇന്നീ മനോഹര സ്ത്രീ രൂപമാർന്നു ഞാൻ
നിന്നെ എനിക്കായി വേണം
പക്ഷെ എന്നെ വിലക്കുന്നു പേടി

നാണമാണെങ്കിലും നിന്നടുത്തെത്തിയാൽ
എല്ലാം മറന്നു ഞാൻ നില്ക്കും
ഇനിയില്ല കൂട്ടുകാർ അഴകുള്ള പെണ്ണു ഞാൻ
ഇനി നീയുമന്യനായേക്കാം
ഈ പെണ്ണിന്റെ ലോകമിതല്ലോ

പണ്ടേഎനിക്കുള്ളി ലിഷ്ട മുണ്ടായിരു
ന്നെന്നും കിനാവിൽ രമിച്ചൂ
എന്നേ കൊതിച്ചു പെണ്ണായി മാറി ഞാൻ
നിന്നോടു ചേർന്നുറങ്ങാനും
നിന്റെ ഇണയാകുവാനുമെൻ പൊന്നേ

നീയറിയാതെ നിൻ രൂപത്തെ ഞാൻ
മിഴി ചിമ്മാതെ നോക്കുമമ്പൊഴെല്ലാം
എന്നെ കളിയാക്കി എത്ര ചിരിച്ചു നീ
കണ്ടില്ല നീയെന്റെ കണ്ണീർ
കേട്ടില്ല നീയെന്റെ തേങ്ങൽ


അരികത്തു ചേർന്ന് നിൻ നെഞ്ചിൽ
കിടന്നെത്ര കാര്യങ്ങളോതാനുണ്ടെന്നോ
ഈ ജന്മമിങ്ങനെ നിന്നിൽ ലയിക്കുവാൻ
എന്തെന്തു നേർച്ചകൾ നേർന്നു
ഒടുവിലിന്നെന്റെ സ്വപ്നം വിരിഞ്ഞു

ഒരു നാടകത്തിന്റെ അന്ത്യ രംഗം പോലെ
കളിയും തമാശയും വേണം
ചിരിയും ചിലമ്പലും കഥയും കലമ്പലും
കൊതിയോടെ കാത്തിരുന്നെന്നും
രാവു നീളെ വിനോദമെന്നോർത്തു

ആരും കൊതിക്കുന്ന പെണ്ണായി
ഞാൻ നിന്റെ ചാരത്തു വന്നിരിക്കുമ്പോൾ
ശ്വാസം വിലങ്ങുന്നു നാവും വരളുന്നു
കൈകാൽ കുഴഞ്ഞു പോകുന്നു
എന്റെ ദേഹം വിയർപ്പിൽ മുങ്ങുന്നു

കരയാൻ വിതുമ്പുവാനാകാതെന്നുള്ളിലെ
കടലിൽത്തിരച്ചാർത്തൊഴിഞ്ഞു
ചിറകറ്റ പക്ഷിപോൽ ഇമകൾ തുടിക്കുന്നു
ആഹ്ലാദമാണെന്റെയുള്ളിൽ
ദുഃഖമെല്ലാ മൊഴിഞ്ഞെന്റെയുള്ളിൽ

ആൾക്കൂട്ടമുണ്ടെന്നതോർക്കാതെ ഞാൻ
നിന്റെകൈയാൽ പുണരാൻ കൊതിച്ചൂ
ശ്രീകോവിലാണെന്നത റിയാതെ നീയെന്നെ
 ആലിംഗനം ചെയ്തു പോയീ
ഞാൻ നിന്റെ നെഞ്ചിൽ മുഖം ചേർത്തു വിങ്ങി

മേളം കഴിഞ്ഞൂ തിരക്കൊഴിഞ്ഞമ്പലം
ഇരുളിൽ മറഞ്ഞുപോകുന്നു
നിന് കൈകളെന്നരക്കെട്ടിൽ ഞാൻ
ചേർത്ത് വെച്ചൊപ്പം നടക്കുന്നു മെല്ലെ
നിന്റെ വേർപ്പിൽ കുളിക്കുന്നു ഞാനും

അരയാലിൻ ചോടിതാ പണ്ട് നമ്മൾ
കൂടുമിടമാണ് കൂരിരുളെങ്ങും
നിന്നോടൊപ്പം തെല്ലിരിക്കണം നിൻ
തോളിലെൻ മുഖം ചേർത്തു വെയ്ക്കേണം
ലോകമെല്ലാം നമുക്കിന്നു സ്വന്തം