വില്യം വേഡ്സ് വർത്തിന്റെ കവിത

ഡാഫോഡിൽസ്

മൊഴിമാറ്റം

ശ്രീകുമാർ എഴുത്താണി

 

 കുന്നിൻ മേലെയും താഴ്‌വരക്കാട്ടിലും

ചുറ്റിടുന്നൊരു മേഘം കണക്കെ ഞാൻ

അങ്ങുമിങ്ങുമലഞ്ഞു തിരിഞ്ഞ നാൾ

കണ്ടു കൂട്ടമായ് ഡാഫൊഡിൽ പൂക്കളെ

മാമരങ്ങൾക്കു കീഴെയീത്തീരത്ത്

നൃത്തമാടി രസിക്കുന്നു ഭംഗിയിൽ

എണ്ണിയാലുമൊടുങ്ങാത്ത സഞ്ചയം

കാറ്റിലാടുമീ സൗവർണ്ണസൂനങ്ങൾ

മിന്നിനിൽക്കുന്ന താരകജാലമോ

പൂത്തിറങ്ങിയോരാകാശ ഗംഗയോ

സ്വശ്ചമീത്തടാകത്തിൻ വരമ്പിലായ്‌

നീളെ നീണ്ടു കിടക്കുമീ പൂക്കണി

ഇല്ലതിരുകളെങ്ങുമേ കാണുവാൻ

ഉല്ലസിക്കുന്നിളംകാറ്റിലൊക്കെയും

ആയിരം പതിനായിരം  കണ്ടു ഞാൻ

മെല്ലെയാട്ടുന്നു വർണ്ണാഭമാനനം

തൊട്ടടുത്തീതടാകത്തിലോളങ്ങൾ

നൃത്തമാടുന്നു ചേലോടെയെങ്കിലും

എല്ലാം നിഷ്പ്രഭമാനന്ദമൂർച്ഛയിൽ

പൂക്കളിങ്ങനെ നൃത്തം തുടരവേ

ഇത്രമാത്രമാനന്ദം നിറഞ്ഞൊരീ

പുഷ്പസാഗരതീരത്ത് നിൽക്കവേ

എങ്ങിനെയേതു കാവ്യമനസിലും

നിർവൃതി വന്നു ചേരാതിരുന്നിടും

നോക്കിനിന്നു ഞാനേറെനേരം പക്ഷെ

ഒട്ടുമേതിരിഞ്ഞില്ലെനിക്കപ്പോഴും

എന്തുസമ്പന്നനായി ഞാനാക്കാഴ്ച

കാണുവാൻ പുണ്യമെന്തു ഞാൻ ചെയ്തെന്നും

കാലമേറെക്കഴിഞ്ഞു പോയെങ്കിലും

വിശ്രമിക്കുന്ന വേളയിലൊക്കെയും

തൃപ്തനെങ്കിലും തപ്തനാണെങ്കിലും

കണ്ണിനുള്ളിൽ തെളിയുമാപ്പൂവുകൾ

എത്ര ഭാഗ്യവാനേകാന്തനെങ്കിലും

എങ്ങിനെ ഹൃത്തു മേലോട്ടുയർന്നു പോയ്

നൃത്തമാടുന്നു പൂക്കളോടൊപ്പമങ്ങെ-

ന്തൊരാനന്ദമെന്നുള്ളിലിങ്ങനെ